Welcome Guest, please login or register.


ผู้เขียน หัวข้อ: คนญี่ปุ่นในที่ทำงาน  (อ่าน 451 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ akapajamaaopajamakipajama

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 69
  • พลังน้ำใจ: 5

สวัสดีค่ะ รบกวนขอคำปรึกษาเรื่องนายญี่ปุ่นหน่อยค่ะ

คือหนูมารับตำแหน่งเซลล์ภาษาญี่ปุ่น ในบริษัทเปิดใหม่ แถมคนญี่ปุ่นที่เราทำงานด้วย ก็ “ใหม่” ในงานการตลาดและเนื้อหาของธุรกิจนี้เช่นกัน อะไร ๆ ก็เหมือนจะหาความกระจ่างไม่ได้ >> คิดว่าไม่น่าจะเป็นอุปสรรคสำคัญหรอกค่ะ เราค่อย ๆ เรียนไปด้วยกันได้
แต่... เรื่องการทำงานและการวางตัวนี่สิ หนูค่อนข้างจะสงสัยนิดหน่อย

บริษัทที่เคยผ่านมา เวลาไปทำงานข้างนอกด้วยกัน เขาจะเป็นคนจ่ายค่าอาหารกลางวันให้ เคยบอกนาย (คนก่อน) ว่า “ไม่เป็นไรหรอก เรากิน เราจ่ายเองดีกว่า” เขาบอกว่า “มันเป็นมารยาท” ดังนั้นเวลาไปทำงานข้างนอกกัน เขาจึงเป็นคนจ่ายด้วยความเต็มใจทุกครั้ง

แต่กับคนญี่ปุ่นคนนี้ ไม่รู้ว่าเขาอะไรยังไง เขาไม่เอ่ยปากว่าเขาจะเป็นคนจ่าย หรือต่างคนต่างจ่าย พอถึงเวลาเก็บเงิน เขาก็ทำท่าเหมือนจะจ่ายของตัวเองคนเดียว หนูก็เตรียมจะควักเงินออกมา เขาบอกว่าเดี๋ยวเขาจ่ายเอง (วันนั้นไปกัน 3 คน)

ถ้าสมมติว่าต่างคนต่างจ่ายอะ เราก็จ่ายได้หรอก  แต่ถ้าเกิดว่า “มันเป็นมารยาท” เหมือนที่นายคนก่อนพูดไว้ จะกลายเป็นว่า “เราเสียมารยาท” รึเปล่าคะ // เล่าให้ฟังเฉย ๆ พี่ในออฟฟิศออกไปกันนาย 3 คนมั่ง ให้หารค่าอาหารเฉยเลย ทั้ง ๆ ที่ตัวคนญี่ปุ่นทั้งนายกินอะไรแพง ๆ แล้วพี่คนนั้นเลยต้องจ่ายมากกว่าส่วนของตัวเองอีก

แถมเวลาจะออกไปทำงานข้างนอกกัน เขาก็แทบไม่บอกไม่กล่าวอะไรกันล่วงหน้าเลย พาเราไปเหมือนเราเป็นอะไรก็ไม่รู้ อย่างน้อยก็บอกกันหน่อยว่าจะไปคุยอะไรกันประมาณไหน // ไม่ใช่ว่าหนูไม่ถาม แล้วรอให้เขาเป็นฝ่ายบอกนะคะ แต่เขามีท่าทางเหมือนยุ่ง เครียด จดจ่ออะไรกับโทรศัพท์ก็ไม่รู้ เป็นงี้แทบทุกครั้งเลย // บางที เวลาถาม ก็บอกแค่คร่าว ๆ ว่า “ไปคุย” แต่สาระคืออะไร ก็ไม่ได้บอกเรา และหนูเองก็คงคาดเดาได้ไม่ถูกหรอกว่าการสนทนามันจะเป็นไปในทิศทางไหน

พอเราจะจริงจังตั้งใจขึ้นมา กลับบอกว่าไม่ต้องเคร่งเครียดหรอก ตอนนี้งานยังไม่มีอะไรมาก // แต่อกไปหาลูกค้า ไปแนะนำบริษัททุกวัน อย่างน้อย ๆ มันก็ต้องมีรายงาน มีสรุปอะไรกันบ้างแหละ ซึ่งหนูพยายามจะทำตรงนี้ให้ดีในระดับนึงก่อน

อีกเรื่องคือ “เรื่องโทรศัพท์” เวลาออกไปข้างนอก เขาใช้ให้เราโทรหาคนขับรถมั่ง โทรหาใครต่อใครที่พูดภาษาไทย ซึ่งจริง ๆ แล้วค่าโทรศัพท์เราก็ต้องออกเอง ในสัญญาจ้างก็ไม่มีระบุค่าโทรศัพท์ หรือพูดอะไรเกี่ยวกับการใช้โทรสัพท์ไว้เลย ทั้ง ๆ ที่โทรศัพท์ที่ตัวเองใช้ บริษัทเป็นค่าจ่ายค่าโทรให้ทุกเดือน ๆ ทำไมไม่เอาเครื่องตัวเองโทร แล้วให้เราพูด?

เล่ามาซะยาวเลยค่ะ ขอสอบถามความคิดเห็นและคำชี้แนะดังนี้ค่ะ
1.   เรื่องการจ่ายค่าอาหารเนี่ย จริง ๆ แล้วมันเป็นมารยาททางธุรกิจรึเปล่า ถ้าไม่ใช่ คราวต่อไปหนูจะได้จ่ายเองด้วยความสบายใจ
2.   เรื่องงาน หนูไม่มีคำถาม แต่อยากจะขอคำแนะนำเกี่ยวกับการวงตัวในการทำงานค่ะ
3.   เรื่องโทรศัพท์นี่ ถ้าจะขอโทรศัพท์แบบธรรดา ๆ จากนายสักเครื่อง จะน่าเกลียดไหมคะ

ขอขอบคุณทุกคำแนะนำล่วงหน้าค่ะ




ออฟไลน์ แมวปิ้ง

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 636
  • พลังน้ำใจ: 149
Re: คนญี่ปุ่นในที่ทำงาน
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: 22 ธ.ค. 16, 14:33 »
1. มารยาทญี่ปุ่น ถ้านานๆที่คนตำแหน่งสูงจะเลี้ยง แต่ถ้าบ่อยๆจะหารกันครับ โดยเป็นสัดส่วนตามตำแหน่งไป (โดยปกติหัวหน้าออก 40%-60% ที่เหลือไปหารกันเอาเอง) โดยลูกน้องอาจจะซื้อขนม หรือชา,กาแฟ ที่เป็นของกินเล่นในออฟฟิศมาเพื่อเป็นการตอบแทนครับ

2. เคยมีกระทู้ถามไปแล้วก่อนหน้านี้, แต่ถ้าจะให้ผมตอบซ้ำก็ขอตอบคำเดิมว่า "วางลงบนเท้าทั้งสองข้าง ที่ห่างกันเท่ากับความกว้างของหัวไหล่" ครับ

3. ลองเสนอดูได้ครับไม่น่าเกลียด (แต่มือถือที่บริษัทให้ ส่วนมากจะเป็นรุ่นธรรมดาที่ใช้ยาก ไม่เหมือนสมาร์ทโฟน)


ออฟไลน์ akapajamaaopajamakipajama

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 69
  • พลังน้ำใจ: 5
Re: คนญี่ปุ่นในที่ทำงาน
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: 23 ธ.ค. 16, 08:33 »
ขอบคุณท่านแมวปิ้งครับ  วันจันทร์นี้จะลองเสนอเรื่องโทรศัพท์ดู

ออฟไลน์ ล่ามโซ่

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 24
  • พลังน้ำใจ: 3
Re: คนญี่ปุ่นในที่ทำงาน
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: 23 ธ.ค. 16, 08:58 »
เรื่องค่าอาหารจะบอกว่าเป็นมารยาทไหม ที่จริงเท่าที่ผมทำงานกับยุ่นมาเขาก็จะออกให้ ถ้ายุ่นโรงงานนั้นใจหน่อย แต่ก็ขึ้นอยู่กับนิสัยส่วนบุคคลครับ

ออฟไลน์ ZAPECENE

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 50
  • พลังน้ำใจ: 11
Re: คนญี่ปุ่นในที่ทำงาน
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: 24 ธ.ค. 16, 00:43 »
อยู่ที่นิสัยของแต่ละคนค่ะ

เราเคยเจอทั้งเจ้านายที่จ่ายให้ทุกครั้งจนเราเกรงใจ
แรกๆ ก็ไม่กล้าแย้งเพราะเค้าบอกเรางี้แหละว่ามันเป็นธรรมเนียม ผู้ใหญ่ต้องจ่ายให้ผู้น้อย
พอเราสนิทกันหน่อยแล้วเราถึงกล้าที่จะแย้ง กล้าที่จะแย่งจ่าย เพราะเราไม่อยากให้เค้าจ่ายทุกมื้อ

แล้วก็เคยเจอทั้งคนญี่ปุ่นประเภทสั่งเมนูแพงกว่า สั่งเยอะแบบไม่ยั้ง
แต่ให้เราแชร์เท่ากันเฉย สตันท์ข่าาาาา เงินเดือนตั้งไม่รู้กี่แสน เหอะๆๆๆ
เราก็จ่ายไปนะมื้อนั้น แต่จำเอาไว้เลยว่าจะไม่กินข้าวกับคนคนนี้อีก
เวลาออกไปข้างนอกด้วยกันเราบอกเลยแยกกันกินละกัน เดี๋ยวเจอกันอีกทีตรงนี้ตอนกี่โมงก็ว่าไป
เราถือว่านั่นเป็นเวลาพักของเรา เราจึงมีสิทธิ์เลือกที่จะแยกไปกินส่วนตัวของเรานะ

ส่วนเรื่องโทรศัพท์ เราไม่ซีแฮะ
เพราะเราใช้โปรที่ครอบคลุม ค่าโทรเหลือบานทุกเดือน

สมมติว่าโปรที่ใช้อยู่ไม่พอ ต้องออกค่าโทรส่วนเกินนี้เพิ่มมาจากงานเอง
ถ้าเงินเดือนน้อยเราก็คงนอยด์เหมือนกัน แต่ถ้าเงินเดือนมาก เป็นเราเราคงไม่คิดอะไรมากนะ