เว็บบอร์ดล่ามภาษาญี่ปุ่น - คุยสบายสไตล์ล่ามญี่ปุ่น | โตไวไว ดอทคอม
/
บอร์ดล่ามภาษาญึ่น
/
ล่ามภาษาญี่ปุ่น นักแปลภาษาญี่ปุ่น และประกาศงานภาษาญี่ปุ่น 
/
/
ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
|
28 Jul 2011, 02:30 PM
กระทู้: #1
|
|||
|
|||
 ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
จาดประโยค เราไม่อยู่ พวกคุณก็อยู่กันได้ เพื่อนๆพี่ๆล่ามคิดว่าไงครับ หลายครั้งที่ทำให้ผมรู้สึก เพราะบางทีเราเงอะงะ แปลไม่ถูก เขาก็คุยภาษาอังกฤษกันได้ แน่นอน เนื่องจากเขารู้เรื่องกันดีอยู่แล้ว ว่าน่าจะเป้นเรื่องอะไร จึงทำให้เขาสื่อสารกันได้อย่างไม่ค่อยมีปัญหา สงสัย ที่เขาจ้างเรามาก็เพื่อมาช่วยจุดนี้มั่งครับ ปล.เข้าใจว่า คนญี่ปุ่นเขาก็ไม่อยากพูดอิ้งกันตลอดเวลา เขาก็คงอยากพูดญี่ปุ่น เพราะเป็นภาษาเขา ก็เหมือนเราเป็นคนไทย จะให้มานั่งพูดอิ้งทั้งวันก็คงจะไม่ไหวเหมือนกัน ว่าไหมครับ? >_< ไม่ได้น้อยใจแต่รู้สึกว่าเขาก็อยู่กันได้นี่เนอะ แม้จะไม่มีเรา เขาจ้างเรามาคุ้มหรือเปล่า ไรงี้อ่ะครับ ซึ่งเราก็ไม่ได้เก่งไรนะ เหอะๆ ยังไม่ถึง 3 เดือนครับผม |
|||
|
|
28 Jul 2011, 09:15 PM
กระทู้: #2
|
|||
|
|||
|
RE: ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
นานๆๆได้เจอเพื่อนที่เจอสถานะการเดียวกัน๐๐ผมก็เหมือนกันครับที่นี่เค้าเก่งภาษาอังกฤษทุกคนเลยวันๆเราแทบไม่ได้ใช้ภาษาญี่ปุ่นเลยรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นขยะโรงงานเลย
|
|||
|
|
|
|
28 Jul 2011, 11:36 PM
กระทู้: #3
|
|||
|
|||
|
RE: ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
ผมเองก็เป็นอีกคนที่ไม่ถนัดเรื่องของการเป็นล่ามในที่ประชุมครับ
เนื่องจากไม่ถนัด แต่ถ้าเป็นกลุ่มเล็ก ๆ 2-3 คน อันนี้ค่อยยังชั่วครับ รู้สึกว่าเวลาประชุมยิ่งกับคนไทยเหมือนชอบแย่งกันพูด ทีเวลาให้เสนอ ความคิดเห็นนี่เห็นเงียบเป็นเป่าสาก ผมมีคำแนะนำครับ ลองค้นหาจากตัวเนื้องานดูก่อนสิครับว่า เราสามารถ สร้างสิ่งใหม่ ๆ ให้กับองค์กรได้หรือเปล่า ซึ่งบางครั้งดูเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ว่ามันจะกลายเป็นสิ่งใหม่และมีประโยชน์ในภาครวมก็ได้ ไม่รู้อธิบายยังไงดี เอาเป็นว่าเป็นกำลังใจให้ครับ |
|||
|
|
|
|
29 Jul 2011, 12:02 AM
กระทู้: #4
|
|||
|
|||
|
RE: ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
อย่าเพิ่งท้อนะครับ ลองเปรียบเทียบเรื่องนี้กับเสิร์ชเอนจิ้นดูนะครับว่า
ถ้าไม่มี Google ก็ใช้ Yahoo หรือ Bing เสิร์ชหาข้อมูลได้ แต่ทำไมคนยังใช้ Google กันอยู่ |
|||
|
|
|
|
29 Jul 2011, 10:35 AM
(This post was last modified: 29 Jul 2011 10:45 AM by jocefinsu.)
กระทู้: #5
|
|||
|
|||
RE: ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
(29 Jul 2011 12:02 AM)Guest Wrote: อย่าเพิ่งท้อนะครับ ลองเปรียบเทียบเรื่องนี้กับเสิร์ชเอนจิ้นดูนะครับว่า บอกตรงๆไม่เข้าใจครับ ฮาๆๆๆ คือไรหรอครับ ไอ้เรื่องท้อเนี่ย มันค่อยๆกัดกร่อนอ่ะครับ อาชีพล่ามเนี่ย ผมว่ามันเป้นอาชีพที่เจ็บลึกอ่ะ มันค่อยๆเจ็บ ลึกลงไปเรื่อยๆจริงๆนะ ภายนอกมันไม่รู้สึกหรอก แต่ภายในมันช้ำไปหมดแล้วอ่ะ จริงๆคิดเปลี่ยนงานทุกวันเลยอ่ะ ฮาๆ เลวร้ายเนอะ ผมน่ะ (28 Jul 2011 09:15 PM)Guest Wrote: นานๆๆได้เจอเพื่อนที่เจอสถานะการเดียวกัน๐๐ผมก็เหมือนกันครับที่นี่เค้าเก่งภาษาอังกฤษทุกคนเลยวันๆเราแทบไม่ได้ใช้ภาษาญี่ปุ่นเลยรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นขยะโรงงานเลย จริงๆครับ แล้วเขา(ทั้งคนไทยและคนญี่ปุ่น)บางคน ก็ไม่ค่อยให้ความสำคัญเรา เหมือนเราเป็นแค่คนแปล มีหน้าที่แปลๆๆ ให้ความสำคัญเฉพาะตอนจะใช้ แต่เวลาอื่น ก็เมินเรา อย่างเงี้ยยย มีวันนึง วันนั้นรู้สึกชาอยู่นะ คือมีพนักงานใหม่เข้ามา บริษัทผมจะยืนล้อมวงกันตอนเช้าก่อนเข้าแถว 8 โมงประมาณ 5 นาที พี่เขาก็แนะนำพนักงานใหม่ให้กับแต่ละคน แต่พอมาถึงผม เขาก็มองหน้าแล้วไม่พูดไรต่อ แล้วก็ข้ามไปเลย อย่างเงี้ยยยยยครับ คือ บอกหน่อยก็ได้ว่ากรูเป้นใครอ่ะ แค่บอกว่า น้องล่าม หรือไรก็ว่าไป เข้าใจว่าเราเข้ามาได้ไม่นาน อายุก็น้อย แต่แบบ...นิดนึงป่ะ ยอมรับว่าวันนั้นเจ็บอยู่นะ ครับ อิอิ (28 Jul 2011 11:36 PM)Guest Wrote: ผมเองก็เป็นอีกคนที่ไม่ถนัดเรื่องของการเป็นล่ามในที่ประชุมครับ ประมาณนั้นเลยครับ ลองค้นหาตัวเนื้องาน ยังไงครับ เนื้องานเยอะไปหมด เป็นล่ามคนเดียวทั้งโรงงาน นี่เราจะต้องรอบรู้แค่ไหนอ่ะครับ เพราะก็เห็นเรียกไปแปลทุกแผนก แล้วบางทีจะมาใช้พร้อมกัน2-3คน แย่งร่างให้ได้คงแยกไปแล้ว แต่แยกร่างไปแปลแล้ว ใช่ว่าจะแปลได้นะ เหอๆๆ ขอบคุณที่คอมเม้นเลยนะครับ คิดว่าคงจะอยู่ในอาชีพนี้ต่อไป(ถึงเมื่อไหร่ไม่ทราบ)555 เพราะ รู้สึกไม่อยากเป้นล่าม เพรียวๆแล้ว ล่ามตรงๆแบบนี้ อยากเป้นล่ามกึ่งเซลล์หรือไรงี้มากกว่า ผมชอบคุยกับผู้คน ชอบพูดในสิ่งที่คิด ไม่ใช่พูดในสิ่งที่คนอื่นคิดน่ะครับ มันหลายๆอย่าง เข้าใจอารมณ์หรือเปล่าครับ 55(อัดอั้นทุกวัน) |
|||
|
|
|
29 Jul 2011, 11:54 AM
กระทู้: #6
|
|||
|
|||
|
RE: ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
ไม่เข้าใจว่าทำไม จขกท ถึงต้องเก็บไปคิดเล็กคิดน้อยถึงขนาดนั้น
ว่า ไม่มีล่าม คนอื่นก็อยู่กันได้ แทนที่จะมัวแต่คิดแบบนั้น เราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด ทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย หากมีจุดไหนที่ยังทำได้ไม่ดี ก็ปรับปรุงต่อไป หาหนทางพัฒนาความสามารถของเราให้ดีขึ้นดีกว่าไหมคะ การที่เวลาที่เรามัวแต่เงอะงะ แปลไม่ถูก แล้วคนอื่นต้องพยายามสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษแทนนั้น ก็เพราะเขาอยากให้การสื่อสารมันราบรื่น ถ้าล่ามแปลไม่ได้ ก็ใช้ภาษาอังกฤษแทน แค่นั้นก็จบ หน้าที่ของล่ามคือการซัพพอร์ตช่วยให้คนสองคนที่คุยกันไม่รู้เรื่อง สามารถสื่อสารกันเข้าใจมากขึ้นไม่ใช่เหรอคะ ทำไมต้องไปคิดเล็กคิดน้อยกว่าไม่มีฉันคนอื่นก็อยู่กันได้ หรือ จขกท คิดว่าทุกคนต้องคอยมาเรียกใช้ล่ามตลอด ขาดล่ามไม่ได้ ใช้ภาษาอังกฤษแทนไม่ได้เด็ดขาดเหรอคะ ไร้สาระค่ะ ขอย้ำอีกครั้งว่าเอาเวลาตรงนั้นไปพัฒนาตัวเองดีกว่าไหม อีกอย่าง เรื่องบริษัทจ้างเรามาคุ้มหรือไม่ นั่นไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องไปสนใจเลยค่ะ ถ้ามัวแต่คิดว่าไม่มีเราเขาก็อยู่กันได้ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นขยะโรงงาน แบบที่บางความคิดเห็นบอก อีกไม่นานจะได้เป็นขยะโรงงานจริงๆ แน่ค่ะ |
|||
|
|
|
|
29 Jul 2011, 03:27 PM
(This post was last modified: 29 Jul 2011 03:32 PM by jocefinsu.)
กระทู้: #7
|
|||
|
|||
RE: ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
(29 Jul 2011 11:54 AM)amaoto Wrote: ไม่เข้าใจว่าทำไม จขกท ถึงต้องเก็บไปคิดเล็กคิดน้อยถึงขนาดนั้น คือไม่ได้เก็บมาคิดมากขนาดนั้น มันแค่รู้สึกเฉยๆ ไอ้เรื่องทำงานให้ได้ตามเป้าเนี่ย ใครเขาก็อยากทำทั้งนั้นแหละครับ ไม่มีใครมานั่งบื่อ คอยกังวลนู้นนี่นั่น แล้วไม่เป็นงานเป็นการหรอกครับ ใครเขาก็อยากเก่งทั้งนั้น มันก็ต้องค่อยๆพัฒนาไป อันนั้นรู้ครับ ที่มาบ่นๆตั้งกระทู้เนี่ย มันก็แค่ระบาย บ่นเฉยๆ แค่ต้องการแชร์เฉยๆ ถ้าคุณไม่คิดแบบนั้น ก็โอเคครับ ใช่ครับ หน้าที่ล่าม มีไว้เพื่อทำให้ไทยกับญี่ปุ่นเข้าใจกัน แต่กรณีที่เขาต้องใช้ภาษาอังกฤษคุยกันเนี่ย ไม่ใช่ว่าเรายิ้มร่า สบายใจเสียเมื่อไหร่ เราก็เสียใจเหมือนกันที่เราไม่สามารถทำหน้าที่ตัวเองให้สมบูรณ์ มันเป็นการกดดันตัวเองยิ่งขึ้นไปอีก แล้วก็เครียดเองว่า เขาไม่มีเรา เขาก็อยู่กันได้เนอะ ทำไมเราทำไม่ได้ แปลไม่ได้ ไรงี้ มันเป็นความรู้สึกที่แว๊บเข้ามา แน่นอนว่ามันไม่ได้ทำให้เราจิตตก จนเป็นบ้า มานั่งเพ้อเจ้อคิดว่าเราไม่สำคัญ เข้าใจหรือเปล่าครับ แต่คุณคงไม่เคยเป็นมั่งครับ อาจจะแปลได้ทุกสิ่ง อันนี้ผมก็ไม่ทราบได้ ส่วนเรื่องเขาจะเรียกใช้หรือไม่เรียกใช้นั้น นั่นมันก็เรื่องของเขา ไม่ได้สนใจอยู่แล้ว เขาเรียกเราก็ทำหน้าที่เรา เขาไม่เรียกเราก็ทำงานหน้าคอมเราต่อไป เขาจะใช้ภาษาอังกฤษ ภาษาเกาหลี ภาษาอิตาลี ภาษาไรก็แล้วแต่สื่อสารกันนั้น ก็เรื่องของเขา เพราะเราก็ทำหน้าที่ของเรา เขาเรียกเราก็ทำ ไม่เรียกเราก็ทำงานของเรา(เอกสาร) จบครับ เรื่องพัฒนาตัวเอง ใครเขาอยากพัฒนาศักยภาพตัวเองทั้งนั้น ถ้าสั่งให้มันเพิ่มขึ้นมาได้ ตอนนี้จะชี้นิ้วสั่งมันเลย ว่าเพิ่มมาได้แล้ว! ขอย้ำอีกครั้งเช่นกันครับ ว่าพัฒนาตัวเองตลอด แต่มันจะได้แค่ไหนเนี่ย มันต้องใช้ทั้งเวลา ทั้งประสบการณ์ไม่ใช่หรอครับ หรือว่าไง?อ้อ เราก็ทำเท่าที่ทำได้ครับ ไม่ใช่ทุ่มสุดกำลังจนคิดว่าเก่งเหนือคนอื่นแบบนั้น ที่คิดว่าเขาจ้างเรามาคุ้มหรือเปล่าเนี่ย ก็อีกละ แค่คิดขึ้นมาวูบนึงแล้วก็หายไป ถ้าเจออีก ก็อาจจะคิดขึ้นมาอีก แล้วก็หายไป ก็แค่นั้น ไม่ได้มานั่งคิดตลอดหรอกนะครับ สรุป บางทีการที่เราได้ระบายไม่ว่าจะพูดหรือจะเขียนเนี่ย ก็ทำให้เราสบายได้แล้ว ถูกป่ะครับ ผมก็คิดแค่นั้นแหละ คุณไม่เห็นต้องเครียดขนาดนั้นเลย มนุษย์เราทักษะก็ไม่เท่ากัน พื้นฐานความรู้ หลายๆอย่างก็ไม่เท่ากัน ความคิดก็ไม่เหมือนกัน 100 คนก็ 100 ความคิด ทำไมคุณไม่ลองมองดูบ้างละ ว่าบางคนเขาก็ต้องการกำลังใจบ้าง แม้ว่าจะได้จากคนไม่รู้จัก หรือใครก็ตาม แต่ถ้ามีคนที่เขาให้ความสำคัญเราสักนิด เราก็ปลื้มแล้วไม่ใช่หรอ สิ่งนั้นก็ทำให้เรามีกำลังใจทำได้ในหลายๆอย่าง เข้าใจว่าคุณคงจะไม่ชอบ (แต่โลกไซเบอร์ ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าตัวจริงเป็นยังไง เพราะโลกความเป็นจริง เราทุกคนในนี้ก็ไม่มีตัวตนทั้งนั้นแหละ เราก็เป็นแค่เศษเสี้ยวของโลกใบนี้ ที่ตายไป คนทั้งโลกก็ไม่มาแสดงความเสียใจด้วยหรอก) ก็แค่อยากให้คุณเข้าใจบ้างว่า มันต้องมีกันบ้าง ที่เราเหนื่อย เราท้อ เราทำไม่ได้อย่างที่เราหวัง เราก็เสียใจ บางทีก็ต้องการกำลังใจบ้าง ไม่ได้หมายความว่า มาบ่นๆๆๆๆแล้วก็คิดมาก เครียดจนเป็นบ้าซะเมื่อไหร่ แต่ยังไงก็ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะครับ (29 Jul 2011 03:27 PM)jocefinsu Wrote:(29 Jul 2011 11:54 AM)amaoto Wrote: ไม่เข้าใจว่าทำไม จขกท ถึงต้องเก็บไปคิดเล็กคิดน้อยถึงขนาดนั้น พิมพ์ไปพิมพ์มา เวิ่นเว้อเนอะ 55+ อาจจะไม่เข้าใจบางอันนะครับ คิดไรก็พิมพ์ไป อาจจะไม่เกี่ยว 55+ โทษทีครับ |
|||
|
|
|
29 Jul 2011, 05:02 PM
กระทู้: #8
|
|||
|
|||
|
RE: ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
ถึงคุณ จขกท นะค่ะ
เหตุการณแบบนี้รู้สึกเหมือนกันค่ะว่าเคยเจอบ่อยๆ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมทำไม่ได้แต่ก็อาจจะเป็นเพราะเราไม่เข้าใจเนื้องานเวลาเค้าพูดมาเลยแปลไม่ถูกแต่ถ้าเป็นเรื่องไหนที่เรารู้เรื่องนั้นแปลแบบสบายๆเลย แต่ก็มีนะบางวันรู้สึกเหมือนแปลไม่ได้เลยเหมือนคำศัพท์หรือความเข้าใจมันหายไปอันนี้ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เพราะมันทำให้รู้สึกกดดันมากๆ แต่ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะค่ะพยายามสู้ๆต่อไป บีบี |
|||
|
|
|
30 Jul 2011, 12:56 AM
กระทู้: #9
|
|||
|
|||
|
RE: ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
เราเองก็เป็นเหมือนกันค่ะ เป็นล่ามใหม่ เจอปัญหาแบบเดียวกันเลย
ตอนแรกๆเหมือนแปลได้อย่างดีใจเลย แต่เด๊๋ยวนี้เริ่มงานเข้าเริ่มงงเริ่มสับสน เพราะเรายังไม่เข้าใจงาน และยังไม่รู้ว่าจะเริ่มเรียนรู้งานยังไงดี ตรงไหนดี ตอนแรกอย่างฮึดเลย .... ช่วงนี้ก็เริ่มเหนื่อยใจ แต่ว่าตอนนี้ก็ฮึดใหม่อีกครั้ง ค่อยๆจำคำศัพท์ที่สำคัญไปก่อนล่ะกัน ทำสิ่งที่เราได้เรียนรู้ อย่างน้อยเรื่องศัพท์ที่ได้ยินบ่อยๆก็น่าจะดี และต้องแยกเอาไว้แต่ละแผนกอีกที (เลือกมาเป็นล่ามสารพัดแผนกเพราะอยากทำทุกอย่างเอง) อยากบอกเจ้าของกระทู้ว่า มีความรู้สึกเหมือนกันค่ะ วันนั้นเราเลยน้ำตาแตกเลย ต่อข้างหน้าคนญี่ปุ่น ฮ่าๆ ทำงานไปด้วยน้ำตาไหลไปด้วย มันกลั้นเอาไว้ไม่อยู่จริงๆนะ สู้ๆต่อไปค่ะ ถึงวันนี้เราจะเตรียมเก็บของออกจากโต๊ะทำงานบางส่วนก็เถอะ ถ้าเขายังไม่กดดันเราเหมือนพี่ คห.ที่โดนยึดโต๊ะทำงานไปเลย เราก็จะทำต่อไปค่ะ 
|
|||
|
|
|
01 Aug 2011, 10:38 AM
(This post was last modified: 01 Aug 2011 10:50 AM by jocefinsu.)
กระทู้: #10
|
|||
|
|||
RE: ถึงจะไม่มีเรา พวกคุณก็อยู่กันได้
(29 Jul 2011 05:02 PM)Guest Wrote: ถึงคุณ จขกท นะค่ะ ครับ ประมาณนั้นเลย มันมีทั้งที่แปลได้และแปลไม่ได้ทุกวันอ่ะครับ ยังไม่เจอวันที่เราแปลได้แบบว่า 100 เปอร์เซ็นต์เลยอ่ะ เพราะอย่างน้อยหนึ่งวัน จะต้องมีคำศัพท์ที่แบบ ตรูไม่รู้ แต่ก็แถๆไปอ่ะครับ เฮ้อ..นี่ละนะชีวิตล่าม ถ้าแปลได้ทุกสิ่งมันอาจจะสนุกก็ได้มั่งครับ แต่จะมีหรอวันนั้นอ่ะ 55+ (30 Jul 2011 12:56 AM)Guest Wrote: เราเองก็เป็นเหมือนกันค่ะ เป็นล่ามใหม่ เจอปัญหาแบบเดียวกันเลย คือแยกเป้นแผนกไม่ถูกจริงๆ 55+ เพราะมันก็มีเรื่องที่เกี่ยวๆกันบ้าง แต่บางอย่างก็โดดๆมาก็มี อย่างเรื่องการไฟฟ้า แล้วก็ เกี่ยวกับ โยธา พวกต่อม่อใต้ดิน วางโครงสร้างพื้นใหม่ ไรเงี้ยครับ จะเป็นลมอ่ะตอนนั้น 55+ แต่ก็แถมาจนได้อ่านะ แต่มันก็เจ็บอยู่ดี แปลไม่ได้จริงๆ เหอๆ ผมยังไม่ถึงขนาดร้องไห้ เพราะไม่รู้จะร้องทำไมครับ มันเครียดมันกดดันจริง แต่มันก็จะผ่านไป ก็คิดแค่เนี้ย แล้วพอผ่านไปได้ ก็ค่อยกลับมาดูว่า จุดไหนที่เราไม่ได้ จุดไหนที่ไม่รู้ ซึ่งก้ตามไม่ค่อยทันหรอกนะ 55+ จดก็ไม่ทัน ฟังก็ไม่ทัน แปลก็ไม่ได้ มันจะไปได้อะไร อิอิ จริงป่ะ แต่ก็ไม่ร้องนะ แอบร้องก็ไม่ เพราะไม่คิดจะเสียน้ำตาให้กับสิ่งที่เรียกว่า งาน ครับ งานไม่ใช่ทุกสิ่งในชีวิต แต่เพื่อนผมร้องเหมือนกันนะ หลายๆคน ล่าสุด เพื่อนผู้ชายเหมือนกัน ยังร้องเลย เพื่อนบอกมันทนไม่ไหวจริงๆอ่ะ คือ คนเป็นล่ามย่อมเข้าใจความรู้สึกนั้นดี ว่าไหมครับ โดนยึดโต๊ะขนาดนั้น ก็ลาออกดีแล้วครับ เราต้องคิดเสมอ ว่าเราเป้นฝ่ายเลือก ไม่ใช่ เขามาเลือกเรา ครับ 55+++ งาน และ เงิน ไม่ใช่ทุกสิ่งในชีวิต ไม่ต้องเงินเดือนเยอะเราก็อยู่ได้ ถ้าเรามีความสุขกับมัน เงินก็เป็นแค่วัตถุในโลกทุนนิยม ที่ทุกคนเอามาประโคมตัวเพื่อให้เราดูดี มีคุณค่าจอมปลอมในสังคมทั้งนั้นละครับ มีเงินเยอะ มีเงินน้อย แล้วไงอ่ะ ถ้าเรารู้ตัวเองซะอย่าง ว่าเรากำลังทำอะไร เรามีแค่ไหน มีบ้านน้อยๆสักหลักในต่างจังหวัด อยู่กับพ่อแม่ ครอบครัว หากินได้จากพืชที่เราปลูก อาจจะมีเข้าเมืองบ้าง อันนั้นก็สุขจะแย่แล้วนะผมว่า อยากให้โลกนี้เปลี่ยนจากเงินเป็นความดีมาใช้จ่ายกันจัง โลกคงจะดีกว่านี้มากมายอ่ะ ผมว่านะ |
|||
|
|
|
« Next Oldest | Next Newest »
|
ผู้ใช้ที่กำลังอ่านหัวข้อนี้:
1 บุคคลทั่วไป
1 บุคคลทั่วไป
กลับขึ้นข้างบนกลับขึ้นไปยังเนื้อหา